Kromme Rijn Heuvelrug

Kromme Rijn Heuvelrug

Informatie over Kromme Rijn Heuvelrug

Vragenlijst voor mensen met een beperking in corona-tijd

Samen met Ieder(in) willen wij kort een vraag stellen.
Wat betekent de coronacrisis voor het leven van mensen met een beperking of chronische ziekte? En wat voor invloed hebben de nieuwe maatregelen van het kabinet hierop? Om dat in kaart te brengen, is Ieder(in) een nieuwe enquête gestart. Graag nodigen we u uit om hieraan mee te doen. Lees verder

Week van de Praktijk: 25 – 28 mei

Via Vereniging Mobility ontvingen we de volgende informatie:

Van 25 mei – 28 mei organiseert de Programmaraad de Week van de Praktijk. Dagelijks worden er vier digitale sessies aangeboden met thema’s als samenwerking in de keten en tussen domeinen, gegevensuitwisseling en samenwerking in de coronatijd. De Week van de Praktijk heeft net als de  als doel om onder meer via praktijkvoorbeelden de uitvoering te ondersteunen en te inspireren.

Schrijf snel in!

Programma

Lees verder

“Cliëntenparticipatie wordt steeds verder uitgehold”

Gemeenten mogen cliëntenraden niet zo maar opheffen, maar het blijkt dat ze leden van een cliëntenraad wel zo maar mogen ontslaan. Voor hen is er geen wettelijke bescherming. In feite vinden gemeenten zo een ‘achterdeur’ in de wet en kunnen zij zo op een oneigenlijke manier de cliëntenparticipatie beïnvloeden. Dit blijkt uit de uitspraak van de hoogste rechter over de gemeenten Heerhugowaard, Alkmaar en Langedijk die cliëntenraadsleden de laan hebben uitgestuurd. De LCR is verbijsterd over deze uitspraak. LCR-voorzitter Amma Asante: ‘Er wordt veel gerommeld met cliëntenraden. Dit is een nieuwe manier om een cliëntenraad buiten spel te zetten. Wij zullen er bij het ministerie van SZW op aandringen om deze onbedoelde maas in de wet te repareren.’

Lees verder

“Vijftien misvattingen over beschut werk”

Via de Vereniging Mobility kregen we onderstaand document toegestuurd als pdf. Gemakshalve hebben we hier de tekst, zonder opmaak, gepubliceerd. Downloaden kan ook.

Vijftien misvattingen over beschut werk – maart 2020
Gemeenten willen eigenlijk niet zoveel met beschut werk, hoor je vaak. Of: het ministerie van SZW controleert of gemeenten voldoende beschutte werkplekken creëren. Rond het instrument van beschut werk heerst nog steeds veel onduidelijkheid. Voor de Programmaraad reden om vijftien belangrijke misvattingen uit de weg te ruimen en daarbij tevens een aantal tips voor een goede aanpak te geven. Lees verder

“Benut ruimte Participatiewet bij hulp aan voedselbank”

Gemeentes kunnen voedselbanken ondersteunen in deze tijden van crisis. Daarvoor biedt de Participatiewet genoeg ruimte:

Diverse gemeenten hebben te maken met voedselbanken die in de problemen komen als gevolg van de coronacrisis. Er ontstaan veel lokale initiatieven zoals maaltijdacties en ondersteuning met supermarktbonnen. Die laatste mogelijkheid kunnen gemeenten binnen de Participatiewet inzetten, waarbij dit soort bonnen niet op de bijstandsuitkering worden ingehouden.

Problemen bij voedselbanken variëren van een gebrek aan ervaren personeel, te weinig geld en aanvoer van voedsel, tot locaties die vanwege het coronavirus niet langer geschikt zijn voor de uitgifte van voedselpakketten. Voedselbanken proberen eerst lokaal een oplossing te zoeken. Ook is er een actieteam van de ministeries van SZW en LNV, de VNG en Voedselbanken Nederland in het leven geroepen dat helpt knelpunten op te lossen.

Lees verder

Adviesnetwerk Zeist (ANZ) moeizaam op gang.

Gisteren vond de derde bijeenkomst plaats van het nieuwe Adviesnetwerk, dat betrekking heeft op WMO, Jeugd en Werk & Inkomen. (Het vorige is na ettelijke jaren en tienduizenden euro’s gemeentegeld een stille dood gestorven.) Opvallend in de nieuwe constructie is de keuze voor diversiteit (wat dat ook mag betekenen) en toegang voor iedereen die enige affiniteit heeft met het sociale domein. Kwaliteitseisen worden niet gesteld maar daar staat tegenover dat er ook geen sprake is van vergoedingen voor gedane arbeid. En dat was gisteren wel een punt van discussie omdat het niet echt onderbouwd werd, behalve met deze ene zin: ” De leden van het ANZ krijgen geen vrijwilligersvergoeding. De gemeente wil iedereen de mogelijkheid geven lid te worden van het ANZ. De gemeente vindt het belangrijk dat je de keuze maakt om lid te worden van het ANZ op basis van je betrokkenheid bij de inwoners van Zeist en de behoefte op een positieve manier mee te willen denken. ” (Dat betekent dus dat alle ambtenaren van de gemeente Zeist, die wél betaald worden, niet betrokken zijn en niet positief meedenken?)

Dat betekent dus zélf opdraaien voor alle kosten zoals printen, telefoneren, mailen, reizen enzovoorts. Maar er is wel een bescheiden reiskostenvergoeding: “Deze vergoeding wordt aangeboden omdat sommige leden afhankelijk zijn van vervoer om de bijeenkomsten van het ANZ te kunnen bijwonen. Deze reiskostenvergoeding is alleen van toepassing voor de ANZ bijeenkomsten.”

Informatief is wat de Koepel van Adviesraden hierover zegt:
“Adviesraadswerk is vrijwilligerswerk. Maar dat wil niet zeggen dat het doen van adviesraadswerk geen geld kost. Adviesraadsleden maken doorgaans onkosten. Ook zien we dat veel gemeenten het reëel vinden om niet alleen onkosten te vergoeden, maar ook een vergoeding te geven voor deze vorm van vrijwilligerswerk. In veel gevallen wordt deze vergoeding geoormerkt als een vrijwilligersvergoeding.” (Daar kan Zeist nog wat van leren.)

Een ander pijnpunt waren de beperkingen die aan toekomstige ANZ-leden worden opgelegd. Heel kort door de bocht: je mag met niemand communiceren over je werkzaamheden, behalve met andere leden van deze raad. De overgebleven aanwezigen (7) waren dan ook niet heel enthousiast en vroegen aan het einde om een bijeenkomst met de verantwoordelijke wethouder. Deze zal heel erg zijn best moeten doen om de rest nog binnen boord te houden.

 

 

 

VK: “Bewindvoerders: mensen met schulden worden steeds armer”

Een helder artikel in de Volkskrant van vanochtend. En de toonzetting is duidelijk: de allerlaagste "inkomens" hebben een steeds kleinere buffer.

Cynisch is hierbij de reactie van het Nibud: " Het Nibud vindt het lastig om te reageren op het onderzoek van de bewindvoerders. ‘Wij houden een andere systematiek en afbakening van vaste lasten aan, dat maakt vergelijken moeilijk’, aldus een woordvoerder van het instituut voor budgetvoorlichting. Het Nibud concludeerde begin dit jaar uit eigen onderzoek dat de vaste lasten zijn gestegen tussen 2009 en 2019, waardoor er minder overblijft voor andere uitgaven.
‘Wat het Nibud vooral belangrijk vindt, is dat deze kwetsbare groep wordt begeleid naar financiële (zelf)redzaamheid."

Bot samengevat: als je maar zorgt voor voldoende "zelfredzaamheid" komt het wel goed met deze kwetsbare groepen. Niet dus!

 

VVD Utrechtse Heuvelrug wil meer prestatiedwang ..

Inwoners van de Utrechtse Heuvelrug met een bijstandsuitkering moeten daarvoor een tegenprestatie gaan leveren. De gemeente kan die mensen nu nog niet dwingen, maar dat is wel het voorstel van enkele politieke partijen.

Het huidige beleid van de gemeente Utrechtse Heuvelrug dat inwoners die in de bijstand zitten geen tegenprestatie hoeven te leveren, moet veranderen. Dat meent VVD-raadslid Tim Rooijakkers, die daarvoor een voorstel indient met D66, SGP, CDA, BVH en CU. ,,Elders in het land gebeurt het al dat mensen iets terugdoen, wanneer ze een uitkering ontvangen. Hier zegt de wethouder dat mensen ‘verleid’ moeten worden iets terug te doen. Ik vind dat te vrijblijvend, te veel ‘Je hoeft niet mee te doen als je daar geen zin in hebt’. Dat willen we niet meer.”

In het huidige beleid staat de term wederkerigheid. Rooijakkers: ,,Dat is iets ontvangen en daar doe je iets voor terug. Dat gebeurde echter niet. Mensen met een bijstandsuitkering moeten iets terugdoen, een passende tegenprestatie leveren. Het moet maatwerk zijn en niet standaard hovenierswerk of zo. Het kan ook vrijwilligerswerk zijn.”

Volgens Rooijakkers is het nieuwe voorstel, dat in oktober in de gemeenteraad wordt besproken, een grote koerswijziging. ,,De uitkeringsinstantie zegt nu dat het fijn zou zijn als mensen iets doen. Maar als ze dat niet willen, doen ze het niet.” Rooijakkers geeft aan dat er nog geen sprake is van korten op de uitkering als mensen niets terugdoen. ,,Dat is een vervolgstap. Ik ben er wel voor, maar de raad is nog niet zo ver. Het gaat wel komen, maar daar moet nog over gesproken worden.”

Aldus een artikel van gisteren in de Gelderlander.

Onderbuikgevoelens brengen ons niet verder. En ook hier geldt BOB: Onderzoek de werkelijkheid (beeldvorming), oordeel vervolgens (oordeelsvorming) en neem dan een besluit (besluitvorming).
Dat deed de Regionale Sociale Dienst en dat deden wij ook. Er zijn héél veel mensen die dagelijks een waardevolle tegenprestatie leveren in de vorm van vrijwilligerswerk. Die mensen moeten we koesteren.
En de kleine groep die dat niet wil of kan moet je vooral niet dwingen: een onwillige vrijwilliger richt alleen maar schade aan. Daarom ondersteunen wij het huidige beleid voor honderd procent!

 

 

Regionale Cliëntenraad aan de slag met Werkplan 2019

Waarom hebben wij een Werkplan nodig? Daarvoor is het goed om te weten wat onze taken en bevoegdheden zijn. Die zijn vastgelegd in de verordening Cliëntenparticipatie artikel 2:

1.    Doelstelling van de regionale cliëntenraad is de kwaliteit van de dienstverlening bij de uitvoering van de Participatiewet waar mogelijk te verhogen.
2.    De taken van de Regionale Cliëntenraad bestaan uit:

  • het behartigen van de collectieve belangen van de ingezetenen van de bij de RDWI aangesloten gemeenten, die aanspraak kunnen maken op een uitkering ingevolge de door de gemeente uit te voeren sociale zekerheidswetten;

  • het gevraagd en ongevraagd adviseren primair aan het Algemeen Bestuur en aan de gemeenteraden, over het beleid en uitvoering van de aan de RDWI opgedragen wetten en regelingen in het kader van de Participatiewet;

  • het betrokken worden bij beleidsontwikkeling en –uitvoering en de evaluatie van het beleid

Lees verder

Vk: “In dienst nemen gehandicapten wellicht simpeler”

Dit blijkt uit een wetsvoorstel dat staatssecretaris Tamara van Ark (VVD) van Sociale Zaken op internet heeft gepubliceerd. Belangenclubs en burgers kunnen erop reageren. Daarna gaat het voor advies naar de Raad van State en vervolgens naar het parlement. Het pakket maatregelen is de uitwerking van het ‘breed offensief’ dat Van Ark eind vorig jaar aankondigde. Dit offensief is het alternatief voor een brisant plan uit het regeerakkoord om gehandicapten onder het minimumloon te laten verdienen. Na breed verzet werd dat plan ingetrokken. Lees verder

Visiedocument: Schuldenproblematiek en rechtspraak

Gelukkig voor ons groeit ook bij gezaghebbende organisaties, in dit geval "De Rechtspraak" het besef dat we anders met schulden en de rechtspraak moeten omgaan.

De Rechtspraak maakt zich zorgen over de grote groep burgers die zich moeilijk staande kan houden in onze ingewikkelde samenleving. Veel van deze mensen zijn betrokken in juridische procedures en behoren tot de vaste clientèle van de rechtbank. Waar het gaat om schuldenzaken frustreert het rechters dat vonnis wijzen doorgaans niet bijdraagt aan een oplossing maar eerder de problemen vergroot. Daar wil
de Rechtspraak verandering in brengen

Lees verder

BGHU – Leuker kunnen we het niet maken, en ook niet makkelijker

Belastingaanslag 2019

Mooi, we leven in een digitale wereld waarin alles per internet geregeld kan worden.
Dat hadden ze bij de BGHU ook bedacht. Dus de proef op de som genomen en even een betalingsregeling voor 10 termijnen, met automatische incasso, aangevraagd. Staat immers in de brief dat dat digitaal geregeld kan worden. Maar wees gewaarschuwd;)

Lees verder

Cliëntenraad Halte Werk ontslagen door bestuur

De Cliëntenraad van Halte Werk, CRH, staat perplex over het ontslag dat het gisteren ontving van het bestuur. De CRH geeft aan dat het ontslag "als donderslag bij heldere hemel binnenkomt". Het bestuur van de samenwerkingsorganisatie van de HAL-gemeenten gaf aan dat de cliëntenraad een politieke agenda zou voeren. CRH noemt dit "bizar".

Lees verder

“Omgekeerde” verordening in Kampen

Persbericht van Stimulansz (07-11-2018):

Gemeente Kampen voorloper met ‘omgekeerde’ verordening voor het hele sociaal domein

Met het vaststellen van de omgekeerde verordening sociaal domein markeerde de gemeenteraad op 1 november een bijzondere mijlpaal voor de gemeente Kampen. De verordening bundelt tien gemeentelijke verordeningen in het sociaal domein (Jeugd, Zorg, Werk en Inkomen) en regelt de manier waarop de gemeente dit uitvoert, zoals het verstrekken van rolstoelen, huishoudelijke hulp, bijstand en jeugdhulp.

Lees verder

“SP en VNO-NCW: heropen de sociale werkplaats.”

In het opiniedeel van het NCR van 12 september stond het volgende opmerkelijke bericht:

Het kabinet moet de sluiting van de sociale werkvoorziening terugdraaien, stellen Lilian Marijnissen en Hans de Boer.
De SP en VNO-NCW zijn het niet vaak eens. Als wij, ideologische tegenpolen, samen optrekken, moet er wel iets aan de hand zijn. En dat is het geval: tienduizenden mensen met een arbeidsbeperking zitten thuis. Hun situatie is onhoudbaar. Wij doen een beroep op het kabinet: geef de sociale werkvoorziening een tweede leven!

Lees verder

Verdwijnen loondispensatie zet deur open voor uniformere heldere regelgeving

Bericht van de LCR (07-09-2018):

Het plan voor loondispensatie in de Participatiewet is van tafel. De Landelijke Cliëntenraad (LCR) is blij verrast dat het kabinet het plan heeft ingetrokken. De LCR wil nu snel met andere belanghebbenden constructief met het kabinet in gesprek om te zoeken naar praktische oplossingen voor een verbetering op baankansen voor mensen met een arbeidsbeperking. De uitgangspunten van dit nieuwe arrangement heeft de LCR samen met vakbonden (FNV, CNV, VCP), Cedris, Wij Staan op! en Ieder(in) geformuleerd in: Meer mensen met een beperking aan het werk: een oplossing die werkt voor iedereen.

Lees verder

“LCR-voorzitter Gerrit van der Meer: Wat werkt?” (als het gaat om bijstand)

Deze column van Gerrit gaat deze over de afname van het aantal mensen in de Bijstand. Dat is opmerkelijk. Vooral bij gemeenten waar de afname nog duidelijker is waar te nemen. Het geheim? Communicatie met mensen zelf. Wat vinden zij belangrijk? Wat willen zij? Luisteren naar mensen zelf. De LCR roept het al jaren en de praktijk laat nu de resultaten zien.

Lees verder

Nos: Uitkeringsgerechtigden willen niet behandeld worden als fraudeurs

Bericht op Nos-pagina, ons uit het hart gegrepen:

Een strenge en harde aanpak van uitkeringsgerechtigden leidt eerder tot meer dan tot minder fraude. Het gros houdt zich aan de regels, maar wordt in het contact met de overheid benaderd als een potentiële fraudeur. Door teleurstelling en verontwaardiging groeit de kans dat die mensen op enig moment alsnog frauderen.

Dat stelt rechtssocioloog Marc Hertogh. De hoogleraar deed samen met andere wetenschappers van de Rijksuniversiteit Groningen vier jaar onderzoek naar de controle op uitkeringsgerechtigden. Onderdeel van het onderzoek was een uitvoerige enquête onder duizend mensen met een uitkering.

"De meeste mensen doen alles keurig volgens de regels", zegt Hertogh. "Toch vindt twee derde van de uitkeringsgerechtigden dat contactpersonen van het UWV of de sociale dienst zich vooral gedragen als politieagent."
Gekwetst

Dat werkt averechts, denkt Hertogh. "Die mensen willen contact met iemand die zich opstelt als een begeleider. Iemand die bijvoorbeeld helpt met het vinden van een baan. Dat werkt veel beter dan iemand die zich niet in hen verdiept en alleen maar zegt: 'pas op, niet frauderen'. Mensen voelen zich gekwetst, drijven af en nemen het mogelijk minder nauw met de regels."

Sinds de Fraudewet van 2013 is de controle op uitkeringsgerechtigden door het UWV en de gemeentelijke sociale diensten verder aangescherpt. "We zien behoorlijke verschillen in aanpak", zegt Hertogh. "Er zijn UWV-medewerkers en gemeenteambtenaren die geen heil zien in een strenge benadering, maar anderen weer wel."
Vertrouwen

Volgens Hertogh is het belangrijk dat er persoonlijk contact is. "Driekwart heeft contact per mail. Dat zorgt niet altijd voor vertrouwen. 40 procent gaf ook aan dat het vertrouwen in de overheid was gedaald na het laatste contact met de sociale dienst. Dat is eigenlijk een gemiste kans."

De onderzoekers pleiten voor wat zij slimme handhaving noemen. "Probeer een band met iemand op te bouwen en iemand te helpen met regels en het vinden van werk. Dat kost op korte termijn waarschijnlijk extra geld, maar wij zijn ervan overtuigd dat je op langere termijn fraude voorkomt en dan ben je mogelijk goedkoper uit."

 

Link naar artikel

Bijstandsfraude – mogelijke fraudeurs slecht behandeld

In de Volkskrant van 16 juni vonden we twee artikelen over bijstandsfraude. In het uitgebreide artikl lezen we hoe sociale diensten op weinig subtiele wijze onderzoek doen naar mogelijke bijstandsfraude. De rechten van de betrokkenen worden daarbij onvoldoende gerespecteerd. Zeist wordt hierin ook genoemd.

LCR-voorzitter Gerrit van der Meer reageert hierop in zijn column:


In de Volkskrant van 16 juni: ‘Verborgen camera speurt naar bijstandsfraudeurs’. Onder die kop een verhaal waar ik me de haren bij uit het hoofd trek. Een van fraude verdachte vrouw werd 97 keer bespied in 60 dagen. Sociale diensten mogen blijkbaar vrijelijk opsporingsmiddelen inzetten waarvoor de politie toestemming van de officier van justitie moet krijgen. Verdachten in strafzaken mogen niet worden verhoord als hun advocaat er niet bij is, bij verdachten van bijstandsfraude is een verhoor onder vier ogen heel gewoon. Mede daardoor voelen mensen zich vaak zwaar geïntimideerd. Met de rechten van verdachten in strafzaken wordt kennelijk zorgvuldiger omgegaan dan met de rechten van verdachten van bijstandsfraude. Ik constateer dan dat bijstandsfraude wordt gezien als een groter maatschappelijk probleem dan criminaliteit.

De grootste oorzaak van zogenaamde bijstandsfraude ligt bij de enorm complexe regels, meldt Divosa (Vereniging van managers in het sociaal domein) in hetzelfde artikel. Het invullen van alle papieren en het aanleveren van alle noodzakelijke documenten is zo ingewikkeld dat mensen zich gemakkelijk kunnen vergissen.
Voor mensen met een academische opleiding is het al lastig, laat staan voor lager geschoolden. In de ‘opsporingspraktijk’ (alleen het woord al!) van veel gemeenten staat vergissen gelijk aan mogelijke fraude. In het geval van de bespiede vrouw heeft de rechter de gemeente teruggefloten. De gemeente wordt niet vaak op de vingers getikt. Veel mensen stappen namelijk niet naar de rechter om bezwaar te maken tegen deze opsporingsmethode.

De meest schrijnende methode is misschien wel die van de ‘sociale controle’. Bespied worden door een verborgen camera is afschuwelijk, maar bespied worden door je eigen buren is nog erger. Toch wordt dat ook gestimuleerd: vermoed je dat je buurman of buurvrouw zwart werkt of illegaal samenwoont? Melden bij de gemeente graag. Dat is lang niet zo ingewikkeld als het aanvragen van bijstand. Eén telefoontje is voldoende en als je wilt kan het ook anoniem. Dat past wel heel slecht bij het advies aan de aanvrager van bijstand om in de eigen omgeving naar hulp en steun te zoeken.

We vechten bij de Landelijke Cliëntenraad al jaren tegen het beeld dat mensen met een uitkering vaak fraudeurs zijn. Dat gevecht is voor ons een belangrijke opdracht, die duidelijk nog lang niet afgerond is. Sterker nog: dat beeld wordt tot beleid verheven. Gemeenten moeten handhaven, dat staat in de Participatiewet. Maar ze beslissen zelf over hun handhavingsbeleid: welke methodes ze gebruiken, waar ze de prioriteit leggen, hoe ze mensen in de bijstand behandelen en bejegenen. Daar gaat de gemeente (en dus de gemeenteraad) zelf over.

Deze mevrouw die met een verborgen camera werd bespied, is vrijgesproken. Dat gebeurde in zes van de tien zaken die De Volkrant onderzocht. De andere vier zaken zijn nog niet afgerond. Eind goed al goed, ben je dan geneigd te denken, maar dat klopt natuurlijk niet. Je bent bespied, misschien zelfs door je eigen buren. Je bent geïntimideerd en als fraudeur weggezet. Dat laat je niet zomaar even achter je.

En de kans bestaat ook nog dat je uitkering tijdelijk is stopgezet, waardoor je een periode zonder inkomen hebt gezeten. Rekeningen die je niet kon betalen zijn verhoogd met incassokosten en vaak ook nog met boetes. Die kun je met de bijstand die je met terugwerkende kracht hebt ontvangen natuurlijk nog steeds niet betalen. En vervolgens vraagt een hulpverlener: “Heb je niet een buurman die kan helpen bij het op orde brengen van je administratie?”

Hoe tegenstrijdig kan het worden?