Kromme Rijn Heuvelrug

Bijstandsfraude wel of niet? Pech speelt een grote rol!

Afbeelding Cadillac van PixabayIn de Volkskrant van vandaag staat een ingezonden brief van Trudie Knijn over misstanden in de bijstand waarin de RSD  ook genoemd wordt. In dit geval met een voorbeeld van een vluchteling uit Syrië die stevig beboet werd.

Als cliëntenraad hebben we amper inzicht in deze misstanden. Cliënten durven niet naar ons toe te stappen uit angst voor repercussies of uit onwetendheid. En de RSD maakt ons op dit terrein ook niet wijzer dan nodig is want het gaat hier om privacy-gevoelige informatie.

Maar af en toe horen we hoe het mis kan gaan. En dat heeft vooral met pech te maken en een rechterlijke macht die te snel de kant van de sociale diensten kiest. Een voorbeeld:

Ruim twee jaar geleden kwam R. bij de RSD in beeld omdat hij de aankoop van een tweedehands Amerikaan niet gemeld had. In al zijn naïviteit meldde hij terloops erbij dat hij ook op Marktplaats zat om strips te ruilen of te verkopen. En toen begon de ellende.

Hij werd voor de duur van een jaar honderd procent gekort op zijn uitkering omdat hij niet aan de informatieplicht voldaan had. Daarop probeerde hij via de rechter deze sanctie ongedaan te laten maken maar verloor.

Waarom? Op het laatste moment kreeg hij een vervangster omdat de oorspronkelijke advocaat in die periode vakantie had. De collega-vervangster had zich niet goed voorbereid en voor de rechter was het gewoon een hamerstuk. Bij deze disproportionele sanctie werd er geen rekening gehouden met de zogenaamde beslagvrije voet.

Cliënt R. werd vervolgens gedwongen om maandelijks geld van zijn ouders te lenen omdat de huur- en zorgtoeslag niet toereikend waren. (En toen hij weer in aanmerking kwam voor de bijstand moest hij uitleggen waarom hij deze tijdelijke ondersteuning ontvangen had….)Dankzij een maatschappelijk werkster kreeg hij ook toegang tot de voedselbank.

Hij maakte van zijn recht gebruik om na twaalf maanden weer een nieuwe aanvraag in te dienen en kreeg zelfs een paar maanden uitkering met terugwerkende kracht. Maar óók de plicht om iedere maand uitgebreid te melden wat hij wel en niet verkocht had. En de voortdurende dreiging van nieuwe sancties. Terecht wil hij daarom in hoger beroep gaan maar door de corona-ellende zijn alle zaken nu hopeloos vertraagd.

En in zijn geval had R. de vette pech dat hij iemand bij de RSD trof die er een persoonlijke zaak van maakte. Mevrouw Y. kon blijkbaar niet overweg met R. (en omgekeerd) en was niet voor rede vatbaar. Toen een lid van de cliëntenraad haar later telefonisch benaderde werd ze heel onaangenaam toen ze hoorde dat het over R. ging en legde al heel snel de telefoon neer.

Aanvulling 19-01-2021:
Als je de pech hebt om stevig gekort te worden zoals R. is de kans heel klein dat een rechter je tegemoet komt. Advocaat Thomas Sanders over terugvorderingen: ”

Tussen 2013 en 2018 zijn er bijna 6000 uitspraken van bestuursrechters geweest over Participatiewet terugvorderingen. Zo’n 95 procent van de gevallen waren verplichte terugvorderingen vanwege het schenden van de inlichtingenplicht.

Van alle mensen die bij de rechter een beroep deden op de uitzondering, 772 in totaal, slaagde er niemand in het beroep.”
Bron: Nos nieuws