Kromme Rijn Heuvelrug

Adviesnetwerk Zeist (ANZ) moeizaam op gang.

Gisteren vond de derde bijeenkomst plaats van het nieuwe Adviesnetwerk, dat betrekking heeft op WMO, Jeugd en Werk & Inkomen. (Het vorige is na ettelijke jaren en tienduizenden euro’s gemeentegeld een stille dood gestorven.) Opvallend in de nieuwe constructie is de keuze voor diversiteit (wat dat ook mag betekenen) en toegang voor iedereen die enige affiniteit heeft met het sociale domein. Kwaliteitseisen worden niet gesteld maar daar staat tegenover dat er ook geen sprake is van vergoedingen voor gedane arbeid. En dat was gisteren wel een punt van discussie omdat het niet echt onderbouwd werd, behalve met deze ene zin: ” De leden van het ANZ krijgen geen vrijwilligersvergoeding. De gemeente wil iedereen de mogelijkheid geven lid te worden van het ANZ. De gemeente vindt het belangrijk dat je de keuze maakt om lid te worden van het ANZ op basis van je betrokkenheid bij de inwoners van Zeist en de behoefte op een positieve manier mee te willen denken. ” (Dat betekent dus dat alle ambtenaren van de gemeente Zeist, die wél betaald worden, niet betrokken zijn en niet positief meedenken?)

Dat betekent dus zélf opdraaien voor alle kosten zoals printen, telefoneren, mailen, reizen enzovoorts. Maar er is wel een bescheiden reiskostenvergoeding: “Deze vergoeding wordt aangeboden omdat sommige leden afhankelijk zijn van vervoer om de bijeenkomsten van het ANZ te kunnen bijwonen. Deze reiskostenvergoeding is alleen van toepassing voor de ANZ bijeenkomsten.”

Informatief is wat de Koepel van Adviesraden hierover zegt:
“Adviesraadswerk is vrijwilligerswerk. Maar dat wil niet zeggen dat het doen van adviesraadswerk geen geld kost. Adviesraadsleden maken doorgaans onkosten. Ook zien we dat veel gemeenten het reëel vinden om niet alleen onkosten te vergoeden, maar ook een vergoeding te geven voor deze vorm van vrijwilligerswerk. In veel gevallen wordt deze vergoeding geoormerkt als een vrijwilligersvergoeding.” (Daar kan Zeist nog wat van leren.)

Een ander pijnpunt waren de beperkingen die aan toekomstige ANZ-leden worden opgelegd. Heel kort door de bocht: je mag met niemand communiceren over je werkzaamheden, behalve met andere leden van deze raad. De overgebleven aanwezigen (7) waren dan ook niet heel enthousiast en vroegen aan het einde om een bijeenkomst met de verantwoordelijke wethouder. Deze zal heel erg zijn best moeten doen om de rest nog binnen boord te houden.