Regionale Cliëntenraad

Kromme Rijn Heuvelrug

Welkom

Op deze site kunt u nieuws en informatie verwachten van de Regionale Cliëntenraad Kromme Rijn Heuvelrug (RCRKRH). Foto's en teksten zijn eigendom van de RCRKRH en mogen alleen met toestemming overgenomen worden.

NRC: “Zelfredzaamheid is een vals ideaal gebleken”

Zelfredzaamheid is een vals ideaal gebleken

Kwetsbare mensen in de problemen aanspreken op zelfredzaamheid werkt niet, schrijft Jeroen Postma. Laat professionals helpen.

Zelfredzaamheid is de afgelopen jaren het ideaal geworden in de gezondheidszorg. Grote delen van de zorg werden in 2015 gedecentraliseerd naar gemeenten, mede vanwege het idee dat het oude systeem mensen passief en afhankelijk maakte. Gemeenten, zo was het idee, zouden dichter bij hun burgers staan en hen met de juiste ondersteuning snel weer op eigen benen kunnen zetten. Goed voor mensen en ook nog eens goedkoper. In Rotterdam en op veel andere plekken in het land werden wijkteams opgezet om het in praktijk te brengen.
We zijn intussen vier jaar verder en het wordt steeds duidelijker dat wijkteamprofessionals en burgers zich niet gedragen volgens het beleidsideaal van de zelfredzaamheid. Praktijkverhalen en onderzoeken van onder andere de Erasmus Universiteit en de Rekenkamer Rotterdam laten zien dat cliënten van wijkteams vooral behoefte hebben aan een vertrouwd gezicht dat hun meest acute problemen en ergste stress kan wegnemen. Professionals doen dat door daadkrachtig op te treden en zaken uit handen te nemen van cliënten, niet door ze aan te spreken op zelfredzaamheid.

Lees verder

VK: “Bewindvoerders: mensen met schulden worden steeds armer”

Een helder artikel in de Volkskrant van vanochtend. En de toonzetting is duidelijk: de allerlaagste "inkomens" hebben een steeds kleinere buffer.

Cynisch is hierbij de reactie van het Nibud: " Het Nibud vindt het lastig om te reageren op het onderzoek van de bewindvoerders. ‘Wij houden een andere systematiek en afbakening van vaste lasten aan, dat maakt vergelijken moeilijk’, aldus een woordvoerder van het instituut voor budgetvoorlichting. Het Nibud concludeerde begin dit jaar uit eigen onderzoek dat de vaste lasten zijn gestegen tussen 2009 en 2019, waardoor er minder overblijft voor andere uitgaven.
‘Wat het Nibud vooral belangrijk vindt, is dat deze kwetsbare groep wordt begeleid naar financiële (zelf)redzaamheid."

Bot samengevat: als je maar zorgt voor voldoende "zelfredzaamheid" komt het wel goed met deze kwetsbare groepen. Niet dus!

 

VVD Utrechtse Heuvelrug wil meer prestatiedwang ..

Inwoners van de Utrechtse Heuvelrug met een bijstandsuitkering moeten daarvoor een tegenprestatie gaan leveren. De gemeente kan die mensen nu nog niet dwingen, maar dat is wel het voorstel van enkele politieke partijen.

Het huidige beleid van de gemeente Utrechtse Heuvelrug dat inwoners die in de bijstand zitten geen tegenprestatie hoeven te leveren, moet veranderen. Dat meent VVD-raadslid Tim Rooijakkers, die daarvoor een voorstel indient met D66, SGP, CDA, BVH en CU. ,,Elders in het land gebeurt het al dat mensen iets terugdoen, wanneer ze een uitkering ontvangen. Hier zegt de wethouder dat mensen ‘verleid’ moeten worden iets terug te doen. Ik vind dat te vrijblijvend, te veel ‘Je hoeft niet mee te doen als je daar geen zin in hebt’. Dat willen we niet meer.”

In het huidige beleid staat de term wederkerigheid. Rooijakkers: ,,Dat is iets ontvangen en daar doe je iets voor terug. Dat gebeurde echter niet. Mensen met een bijstandsuitkering moeten iets terugdoen, een passende tegenprestatie leveren. Het moet maatwerk zijn en niet standaard hovenierswerk of zo. Het kan ook vrijwilligerswerk zijn.”

Volgens Rooijakkers is het nieuwe voorstel, dat in oktober in de gemeenteraad wordt besproken, een grote koerswijziging. ,,De uitkeringsinstantie zegt nu dat het fijn zou zijn als mensen iets doen. Maar als ze dat niet willen, doen ze het niet.” Rooijakkers geeft aan dat er nog geen sprake is van korten op de uitkering als mensen niets terugdoen. ,,Dat is een vervolgstap. Ik ben er wel voor, maar de raad is nog niet zo ver. Het gaat wel komen, maar daar moet nog over gesproken worden.”

Aldus een artikel van gisteren in de Gelderlander.

Onderbuikgevoelens brengen ons niet verder. En ook hier geldt BOB: Onderzoek de werkelijkheid (beeldvorming), oordeel vervolgens (oordeelsvorming) en neem dan een besluit (besluitvorming).
Dat deed de Regionale Sociale Dienst en dat deden wij ook. Er zijn héél veel mensen die dagelijks een waardevolle tegenprestatie leveren in de vorm van vrijwilligerswerk. Die mensen moeten we koesteren.
En de kleine groep die dat niet wil of kan moet je vooral niet dwingen: een onwillige vrijwilliger richt alleen maar schade aan. Daarom ondersteunen wij het huidige beleid voor honderd procent!

 

 

Regionale Cliëntenraad aan de slag met Werkplan 2019

Waarom hebben wij een Werkplan nodig? Daarvoor is het goed om te weten wat onze taken en bevoegdheden zijn. Die zijn vastgelegd in de verordening Cliëntenparticipatie artikel 2:

1.    Doelstelling van de regionale cliëntenraad is de kwaliteit van de dienstverlening bij de uitvoering van de Participatiewet waar mogelijk te verhogen.
2.    De taken van de Regionale Cliëntenraad bestaan uit:

  • het behartigen van de collectieve belangen van de ingezetenen van de bij de RDWI aangesloten gemeenten, die aanspraak kunnen maken op een uitkering ingevolge de door de gemeente uit te voeren sociale zekerheidswetten;

  • het gevraagd en ongevraagd adviseren primair aan het Algemeen Bestuur en aan de gemeenteraden, over het beleid en uitvoering van de aan de RDWI opgedragen wetten en regelingen in het kader van de Participatiewet;

  • het betrokken worden bij beleidsontwikkeling en –uitvoering en de evaluatie van het beleid

Lees verder

Oplossen én besparen dankzij omgekeerde toets

Op de website van Stimulansz staat een voorbeeld van een moeder van twee dochters en een zoon 22 (die geen verblijfsvergunning heeft).
Dankzij zoon Mo krijgt de moeder te maken met de zg. kostendelersnorm. En omdat Mo geen verblijfsvergunning heeft, mag hij niet werken. Hierdoor wordt de moeder voor een onmogelijke situatie geplaatst. (Het complete verhaal staat op de site.)

Worden de regels strak (old school) toegepast, belopen de kosten van dochters, moeder en bijstandsuitkering totaal € 146.453 in het eerste jaar.

Wordt er echter gebruik gemaak van de omgekeerde toets (en artikel 18 PW) dan bedragen de kosten in het eerste jaar € 11.793 in het eerste jaar. (Het complete rekenvoorbeeld is te downloaden via de website van Stimulansz).
 

Vk: “In dienst nemen gehandicapten wellicht simpeler”

Dit blijkt uit een wetsvoorstel dat staatssecretaris Tamara van Ark (VVD) van Sociale Zaken op internet heeft gepubliceerd. Belangenclubs en burgers kunnen erop reageren. Daarna gaat het voor advies naar de Raad van State en vervolgens naar het parlement. Het pakket maatregelen is de uitwerking van het ‘breed offensief’ dat Van Ark eind vorig jaar aankondigde. Dit offensief is het alternatief voor een brisant plan uit het regeerakkoord om gehandicapten onder het minimumloon te laten verdienen. Na breed verzet werd dat plan ingetrokken. Lees verder

Visiedocument: Schuldenproblematiek en rechtspraak

Gelukkig voor ons groeit ook bij gezaghebbende organisaties, in dit geval "De Rechtspraak" het besef dat we anders met schulden en de rechtspraak moeten omgaan.

De Rechtspraak maakt zich zorgen over de grote groep burgers die zich moeilijk staande kan houden in onze ingewikkelde samenleving. Veel van deze mensen zijn betrokken in juridische procedures en behoren tot de vaste clientèle van de rechtbank. Waar het gaat om schuldenzaken frustreert het rechters dat vonnis wijzen doorgaans niet bijdraagt aan een oplossing maar eerder de problemen vergroot. Daar wil
de Rechtspraak verandering in brengen

Lees verder

BGHU – Leuker kunnen we het niet maken, en ook niet makkelijker

Belastingaanslag 2019

Mooi, we leven in een digitale wereld waarin alles per internet geregeld kan worden.
Dat hadden ze bij de BGHU ook bedacht. Dus de proef op de som genomen en even een betalingsregeling voor 10 termijnen, met automatische incasso, aangevraagd. Staat immers in de brief dat dat digitaal geregeld kan worden. Maar wees gewaarschuwd;)

Lees verder

Gezamenlijke brief vraagt aandacht voor brede aanpak armoede en schulden

Brief aan de Tweede kamer

Het armoede- en schuldenprobleem vraagt om een brede oplossing van de samenleving en kan niet alleen bij gemeenten worden neergelegd. De beslagvrije voet moet worden gerespecteerd, nu de vereenvoudiging minstens twee jaar is uitgesteld. Gegevensuitwisseling moet beter om schulden vroeg te kunnen signaleren.
En er is een beter overzicht van vorderingen bij het Rijk noodzakelijk. Tenslotte is er naast een verkenning naar werk en armoede onder verschillende groepen in Nederland door de SER  ook een advies over concrete korte- en langetermijnoplossingen gewenst. En er moet extra aandacht komen voor kinderarmoede. Dit staat in de brief die de Landelijke Cliëntenraad samen met de partners in het programma Schouders eronder – Divosa, NVVK, Sociaal Werk Nederland en de VNG – aan de Tweede Kamer heeft gestuurd.

KLik hier de brief (Bron: LCR januari 2019)

 

Cliëntenraad Halte Werk ontslagen door bestuur

De Cliëntenraad van Halte Werk, CRH, staat perplex over het ontslag dat het gisteren ontving van het bestuur. De CRH geeft aan dat het ontslag "als donderslag bij heldere hemel binnenkomt". Het bestuur van de samenwerkingsorganisatie van de HAL-gemeenten gaf aan dat de cliëntenraad een politieke agenda zou voeren. CRH noemt dit "bizar".

Lees verder

“Omgekeerde” verordening in Kampen

Persbericht van Stimulansz (07-11-2018):

Gemeente Kampen voorloper met ‘omgekeerde’ verordening voor het hele sociaal domein

Met het vaststellen van de omgekeerde verordening sociaal domein markeerde de gemeenteraad op 1 november een bijzondere mijlpaal voor de gemeente Kampen. De verordening bundelt tien gemeentelijke verordeningen in het sociaal domein (Jeugd, Zorg, Werk en Inkomen) en regelt de manier waarop de gemeente dit uitvoert, zoals het verstrekken van rolstoelen, huishoudelijke hulp, bijstand en jeugdhulp.

Lees verder

“SP en VNO-NCW: heropen de sociale werkplaats.”

In het opiniedeel van het NCR van 12 september stond het volgende opmerkelijke bericht:

Het kabinet moet de sluiting van de sociale werkvoorziening terugdraaien, stellen Lilian Marijnissen en Hans de Boer.
De SP en VNO-NCW zijn het niet vaak eens. Als wij, ideologische tegenpolen, samen optrekken, moet er wel iets aan de hand zijn. En dat is het geval: tienduizenden mensen met een arbeidsbeperking zitten thuis. Hun situatie is onhoudbaar. Wij doen een beroep op het kabinet: geef de sociale werkvoorziening een tweede leven!

Lees verder

Verdwijnen loondispensatie zet deur open voor uniformere heldere regelgeving

Bericht van de LCR (07-09-2018):

Het plan voor loondispensatie in de Participatiewet is van tafel. De Landelijke Cliëntenraad (LCR) is blij verrast dat het kabinet het plan heeft ingetrokken. De LCR wil nu snel met andere belanghebbenden constructief met het kabinet in gesprek om te zoeken naar praktische oplossingen voor een verbetering op baankansen voor mensen met een arbeidsbeperking. De uitgangspunten van dit nieuwe arrangement heeft de LCR samen met vakbonden (FNV, CNV, VCP), Cedris, Wij Staan op! en Ieder(in) geformuleerd in: Meer mensen met een beperking aan het werk: een oplossing die werkt voor iedereen.

Lees verder

Brief van GPPZ aan raadsleden en college van de gemeente Zeist

Hieronder volgt een brief van het Gehandicapten Platform Zeist aan raad en college van Zeist:

Geacht raadslid en college van de gemeente Zeist.
Na de berichtgeving van de afgelopen dagen, zie bijgaande link, hebben wij als GPPZ enkele vragen waar wij u hulp en kennis bij nodig hebben. Gezien de transities die zijn geweest en de effecten van de participatie wet, ook voor de gemeente Zeist en haar rol in de arbeidsmarkt, willen wij graag wat nader gesprekken voeren. Gesprekken gaan over de arbeidsdeelname van mensen met een beperking in de gemeenschap van Zeist en welke goede ervaringen zijn te delen. Zo kunnen wij als lokale platform ook meer kleur aan Zeist laten geven bij landelijke en regionale bijeenkomsten van het thema werk en inkomen.

Lees verder

“LCR-voorzitter Gerrit van der Meer: Wat werkt?” (als het gaat om bijstand)

Deze column van Gerrit gaat deze over de afname van het aantal mensen in de Bijstand. Dat is opmerkelijk. Vooral bij gemeenten waar de afname nog duidelijker is waar te nemen. Het geheim? Communicatie met mensen zelf. Wat vinden zij belangrijk? Wat willen zij? Luisteren naar mensen zelf. De LCR roept het al jaren en de praktijk laat nu de resultaten zien.

Lees verder

Nos: Uitkeringsgerechtigden willen niet behandeld worden als fraudeurs

Bericht op Nos-pagina, ons uit het hart gegrepen:

Een strenge en harde aanpak van uitkeringsgerechtigden leidt eerder tot meer dan tot minder fraude. Het gros houdt zich aan de regels, maar wordt in het contact met de overheid benaderd als een potentiële fraudeur. Door teleurstelling en verontwaardiging groeit de kans dat die mensen op enig moment alsnog frauderen.

Dat stelt rechtssocioloog Marc Hertogh. De hoogleraar deed samen met andere wetenschappers van de Rijksuniversiteit Groningen vier jaar onderzoek naar de controle op uitkeringsgerechtigden. Onderdeel van het onderzoek was een uitvoerige enquête onder duizend mensen met een uitkering.

"De meeste mensen doen alles keurig volgens de regels", zegt Hertogh. "Toch vindt twee derde van de uitkeringsgerechtigden dat contactpersonen van het UWV of de sociale dienst zich vooral gedragen als politieagent."
Gekwetst

Dat werkt averechts, denkt Hertogh. "Die mensen willen contact met iemand die zich opstelt als een begeleider. Iemand die bijvoorbeeld helpt met het vinden van een baan. Dat werkt veel beter dan iemand die zich niet in hen verdiept en alleen maar zegt: 'pas op, niet frauderen'. Mensen voelen zich gekwetst, drijven af en nemen het mogelijk minder nauw met de regels."

Sinds de Fraudewet van 2013 is de controle op uitkeringsgerechtigden door het UWV en de gemeentelijke sociale diensten verder aangescherpt. "We zien behoorlijke verschillen in aanpak", zegt Hertogh. "Er zijn UWV-medewerkers en gemeenteambtenaren die geen heil zien in een strenge benadering, maar anderen weer wel."
Vertrouwen

Volgens Hertogh is het belangrijk dat er persoonlijk contact is. "Driekwart heeft contact per mail. Dat zorgt niet altijd voor vertrouwen. 40 procent gaf ook aan dat het vertrouwen in de overheid was gedaald na het laatste contact met de sociale dienst. Dat is eigenlijk een gemiste kans."

De onderzoekers pleiten voor wat zij slimme handhaving noemen. "Probeer een band met iemand op te bouwen en iemand te helpen met regels en het vinden van werk. Dat kost op korte termijn waarschijnlijk extra geld, maar wij zijn ervan overtuigd dat je op langere termijn fraude voorkomt en dan ben je mogelijk goedkoper uit."

 

Link naar artikel

Bijstandsfraude – mogelijke fraudeurs slecht behandeld

In de Volkskrant van 16 juni vonden we twee artikelen over bijstandsfraude. In het uitgebreide artikl lezen we hoe sociale diensten op weinig subtiele wijze onderzoek doen naar mogelijke bijstandsfraude. De rechten van de betrokkenen worden daarbij onvoldoende gerespecteerd. Zeist wordt hierin ook genoemd.

LCR-voorzitter Gerrit van der Meer reageert hierop in zijn column:


In de Volkskrant van 16 juni: ‘Verborgen camera speurt naar bijstandsfraudeurs’. Onder die kop een verhaal waar ik me de haren bij uit het hoofd trek. Een van fraude verdachte vrouw werd 97 keer bespied in 60 dagen. Sociale diensten mogen blijkbaar vrijelijk opsporingsmiddelen inzetten waarvoor de politie toestemming van de officier van justitie moet krijgen. Verdachten in strafzaken mogen niet worden verhoord als hun advocaat er niet bij is, bij verdachten van bijstandsfraude is een verhoor onder vier ogen heel gewoon. Mede daardoor voelen mensen zich vaak zwaar geïntimideerd. Met de rechten van verdachten in strafzaken wordt kennelijk zorgvuldiger omgegaan dan met de rechten van verdachten van bijstandsfraude. Ik constateer dan dat bijstandsfraude wordt gezien als een groter maatschappelijk probleem dan criminaliteit.

De grootste oorzaak van zogenaamde bijstandsfraude ligt bij de enorm complexe regels, meldt Divosa (Vereniging van managers in het sociaal domein) in hetzelfde artikel. Het invullen van alle papieren en het aanleveren van alle noodzakelijke documenten is zo ingewikkeld dat mensen zich gemakkelijk kunnen vergissen.
Voor mensen met een academische opleiding is het al lastig, laat staan voor lager geschoolden. In de ‘opsporingspraktijk’ (alleen het woord al!) van veel gemeenten staat vergissen gelijk aan mogelijke fraude. In het geval van de bespiede vrouw heeft de rechter de gemeente teruggefloten. De gemeente wordt niet vaak op de vingers getikt. Veel mensen stappen namelijk niet naar de rechter om bezwaar te maken tegen deze opsporingsmethode.

De meest schrijnende methode is misschien wel die van de ‘sociale controle’. Bespied worden door een verborgen camera is afschuwelijk, maar bespied worden door je eigen buren is nog erger. Toch wordt dat ook gestimuleerd: vermoed je dat je buurman of buurvrouw zwart werkt of illegaal samenwoont? Melden bij de gemeente graag. Dat is lang niet zo ingewikkeld als het aanvragen van bijstand. Eén telefoontje is voldoende en als je wilt kan het ook anoniem. Dat past wel heel slecht bij het advies aan de aanvrager van bijstand om in de eigen omgeving naar hulp en steun te zoeken.

We vechten bij de Landelijke Cliëntenraad al jaren tegen het beeld dat mensen met een uitkering vaak fraudeurs zijn. Dat gevecht is voor ons een belangrijke opdracht, die duidelijk nog lang niet afgerond is. Sterker nog: dat beeld wordt tot beleid verheven. Gemeenten moeten handhaven, dat staat in de Participatiewet. Maar ze beslissen zelf over hun handhavingsbeleid: welke methodes ze gebruiken, waar ze de prioriteit leggen, hoe ze mensen in de bijstand behandelen en bejegenen. Daar gaat de gemeente (en dus de gemeenteraad) zelf over.

Deze mevrouw die met een verborgen camera werd bespied, is vrijgesproken. Dat gebeurde in zes van de tien zaken die De Volkrant onderzocht. De andere vier zaken zijn nog niet afgerond. Eind goed al goed, ben je dan geneigd te denken, maar dat klopt natuurlijk niet. Je bent bespied, misschien zelfs door je eigen buren. Je bent geïntimideerd en als fraudeur weggezet. Dat laat je niet zomaar even achter je.

En de kans bestaat ook nog dat je uitkering tijdelijk is stopgezet, waardoor je een periode zonder inkomen hebt gezeten. Rekeningen die je niet kon betalen zijn verhoogd met incassokosten en vaak ook nog met boetes. Die kun je met de bijstand die je met terugwerkende kracht hebt ontvangen natuurlijk nog steeds niet betalen. En vervolgens vraagt een hulpverlener: “Heb je niet een buurman die kan helpen bij het op orde brengen van je administratie?”

Hoe tegenstrijdig kan het worden?

Afscheid van een dierbaar lid: Rhea Reintjes

Rhea Reintjes

Vandaag hoorden wij dat Rhea afgelopen zondag overleden is. Haar overlijden kwam ook voor ons onverwachts, al waren haar vooruitzichten niet zo rooskleurig.

Ik wil hierbij Rhea bedanken voor haar betrouwbaarheid, inzet en doortastendheid: eigenschappen die je als lid van onze raad hard nodig hebt.
Maar ze was ook loyaal, vriendelijk en had een eigen soort humor. Dat ze soms lang van stof was en mijn correcties bij papers ook nog eens corrigeerde, dat nam ik voor lief.
In mijn persoonlijke beleving was ze een van de peilers van onze raad. Ik, maar ook de andere leden van de regionale cliëntenraad, zullen haar missen.

Ik wens haar familie heel veel sterkte toe. Ze mogen trots zijn op zo'n oma, schoonmoeder, moeder en vrouw.

Alex Goossens – voorzitter Rcrkrh.